|
Wiżajny – obecnie
wieś gminna położona w powiecie suwalskim przy granicy
polsko-litewskiej. Nazwa miejscowości pochodzi od litewskiego słowa „vezys”,
czyli rak.
Pod koniec XVI wieku nadano Wiżajnom prawa miejskie. Jest to
prawdopodobnie jedno z najstarszych miast na Suwalszczyźnie.
Potwierdzenie praw miejskich nastąpiło w 1693 r. Wtedy stworzono tu
siedzibę starostwa wiżajeńskiego. Pierwszymi jego starostami byli
Radziwiłłowie. Podczas wojen szwedzkich Wiżajny zostały zniszczone.
Odbudowano je, a czas swej świetności przeżywały w XVII-XIX wieku. W
1870 roku utraciły prawa miejskie. Dziś zachował się tu jedynie układ
przestrzenno-urbanistyczny wokół starego rynku. Przy rynku stoi
klasycystyczny kościół parafialny p.w. św. Teresy z Avili, obok kościoła
drewniana dzwonnica pochodząca z połowy XIX w.
 |
| Kościół w
Wiżajnach |
Wiżajny posiadają atrakcyjne położenie.
Leżą na pagórkowatym przesmyku pomiędzy jeziorami Wiżajny i Wistuć, w
pobliżu Gór Sudawskich oraz najwyższego wzniesienia na Suwalszczyźnie –
Góry Rowelskiej (298 m. n.p.m.). Stąd dobre warunki do aktywnej
turystyki, zarówno latem jak i zimą. |
 Nazwane zostały „polskim biegunem zimna” z racji najniższych
rocznych temperatur średnich (poza terenem górskim) oraz najniższych
temperatur stycznia, wpływu surowego kontynentalnego klimatu, który
powoduje długie zaleganie pokrywy śniegowej. Ze względu na bardzo dobre
warunki wietrzne, na znajdującej się opodal Górze Rowelskiej postawiono
sześć elektrowni wiatrowych.
|
 |
|
Wiatrak na Górze Rowelskiej |
We wsi sklepy, poczta, bary oraz wiele kwater agroturystycznych.
Literatura:
1. Maciejewski S. „Szlakami północnej suwalszczyzny’, Wydawnictwo
„Jaćwież”, Suwałki 1995 r.
2. Rąkowski G. „Polska egzotyczna”, Oficyna Wydawnicza „Rewasz”,
Pruszków 1994 r.
Więcej informacji na stronach www:
www.wizajny.pl
|
